به او تزويج فرموده بود . حسن مثنّى ده اولاد داشت كه پنج تن از آنها از فاطمه بودند : عبد الله ، ابراهيم ، حسن مثلّث ، زينب و امّ كلثوم . عبدالله بن حسن را ، عبد اللهِ محض مىناميدند و او شيخ بنىهاشم و اجمل و اكرم و اسخاى ناس بود و او را شش پسر بود : 1 . محمد معروف به نفس زكيّه ؛ 2 . ابراهيم قتيل باخمرى و اين هر دو را منصور در جنگ بكشت ؛ 3 . موسى الجون ؛ 4 . يحيى صاحب ديلم كه در واقعهء فخ حضور داشت و بعد از آن واقعه به بلاد ديلم گريخت و بود تا زمان رشيد كه شهيد گرديد ؛ 5 . سليمان كه در فخ شهيد شد ؛ 6 . ادريس كه در فخ حضور داشت و بعد از آن واقعه در زمان رشيد مسموم شد . و اما ابراهيم بن الحسن را يازده فرزند بوده كه از جمله اسماعيلِ طباطبا است و من شرح حالات بنى الحسن را در منتهى الآمال نگاشتم . « 1 » و اما حسن بن الحسن كه او را حسن مثلّث گويند به واسطه آنكه پسر سوم است كه بلاواسطه حسن نام دارد . او را شش پسر بود از جمله على است كه او را على الخير و على العابد مىگفتند و او پدر حسين بن على شهيد فخّ معروف است . و بالجمله ، در زمان منصور به امر او على را با پدرش حسن و عموهايش ، عبدالله و ابراهيم و ابوبكر با عباس برادرش و محمد و اسحاق پسران عمّش ابراهيم و سليمان و عبدالله و على و عباس پسران عمّ ديگرش داود بن الحسن با بعضى ديگر كه قريب بيست نفر باشند ، اين جمله را در سنهء 140 بگرفتند و در مدينه ، در زندان و

--> ( 1 ) . رك : منتهى الآمال ، ج 1 ، ص 511 - 584 .